دستیار آموزشی یکی از اساتید هستم و هر هفته جمعهها قراری داریم که کارهایی که آن هفته کردهام را توضیح دهم و برای هفتهی بعد برنامه بریزیم. این دفعه داشت آه و فغان میکرد که کمتر از پنج هفتهی دیگر به
دانشگاه ایرانی: همان جلسهی اوّل ترم باخبر میشویم که کمتر از یک ماه و نیم فرصت داریم که استاد راهنمایمان را مشخص کنیم و تا آخر ترم اوّل باید پروپوزالمان را برای تصویب شدن به گروه فلسفهی علم ارائه کن
طی چند ماه اخیر، با دوست عزیزی مقالههای قرائت نبوی از جهان نوشتهی محمد مجتهد شبستری را میخواندیم و دربارهشان صحبت میکردیم. فارغ از موافقت یا مخالفت با مدعیات نویسنده، خواندن این مقالات میتواند ب
چنان که در دانشگاههای ایران هم مرسوم است، در جلسات اول کلاسهایمان، بعضی از اساتید اصرار دارند که دانشجویانْ خودشان را معرفی کنند و غیر از تلفّظ درست اسم و اینکه اهل کجای دنیا هستند، چند کلمهای هم ر
کار موسیقی تحریک احساسات است و همین شاید اساس دعواست میان موافقان و مخالفان. شجریان برای من کسی است که نشان داد موسیقی میتواند فراتر از این برود و انسان را به فکر کردن وابدارد، و خیال میکنم همین برا
طریقهی نویسندهی این وبلاگ این نبوده که اینجا درسهای نخواندهاش را به مخاطبانش عرضه کند. اینبار ولی میخواهم چیزی بگویم که کمی پیشزمینه از اخلاق کانت لازمش میشود؛ پس با ما همراه باشید!
ایمانوئل ک